http://zorgzorgzorg.wordpress.com/2007/06/23/kiesuwpatientnl/ Over internet en zorg Tue, 26 May 2009 06:26:17 +0000 http://wordpress.com/ hourly 1 http://zorgzorgzorg.wordpress.com/2007/06/23/kiesuwpatientnl/#comment-20 Trudy Raymakers Wed, 27 Jun 2007 06:20:42 +0000 http://zorgzorgzorg.wordpress.com/2007/06/23/kiesuwpatientnl/#comment-20 Ik ben het hartstikke met mark Clarijs (hierboven) eens dat de patiëntenbeweging meer gebaat zou zijn met het zoeken naar het juiste evenwicht in de relatie patiënt-hulpverlener. Mijn eerste reactie is emotioneel. Dat kiezen op dit moment een soort luchtkasteel is waarin prestaties, vergelijkingssites, e-health een heel eigen leven leiden dat alleen voor de happy few toegankelijk is. Ik kan al niet eens mijn eigen huisdokter/poortwachter uitkiezen; zit gebonden aan mijn postcode en mag niet eens veranderen binnen die postcode (na een positieve vervangingservaring) omdat de artsen binnen dat gebied zo afgesproken hebben. De antroposofische /holistische huisartsen hebben lange wachtlijsten. Heb ik een verwijzing dan volgt de keuze uit 2 ziekenhuizen. Ga ik dan (in geval van een probleem) eerst uitzoeken welk ziekenhuis de beste naam heeft- en de specialisten daarbinnen? Ingewikkeld. Net stofzuigers gaat dit maar met hulpverlening? Dus ik "kies" het dichtsbijzijnde ziekenhuis en daar wordt automatisch een specialist aan gekoppeld. Mijn problemen blijven na talloze fragmentarische onderzoeken onduidelijk. Verder heb ik er GEEN problemen mee als hulpverleners "kiezen" en ook niet als ik niet 'gekozen"wordt. Life is a lottery anyway. MAAR natuurlijk moet ik erover nadenken en een filosofisch, sociologisch, psychologisch verantwoord antwoord schrijven. Daar moet je nog even op wachten. Ik ben het hartstikke met mark Clarijs (hierboven) eens dat de patiëntenbeweging meer gebaat zou zijn met het zoeken naar het juiste evenwicht in de relatie patiënt-hulpverlener. Mijn eerste reactie is emotioneel. Dat kiezen op dit moment een soort luchtkasteel is waarin prestaties, vergelijkingssites, e-health een heel eigen leven leiden dat alleen voor de happy few toegankelijk is. Ik kan al niet eens mijn eigen huisdokter/poortwachter uitkiezen; zit gebonden aan mijn postcode en mag niet eens veranderen binnen die postcode (na een positieve vervangingservaring) omdat de artsen binnen dat gebied zo afgesproken hebben. De antroposofische /holistische huisartsen hebben lange wachtlijsten. Heb ik een verwijzing dan volgt de keuze uit 2 ziekenhuizen. Ga ik dan (in geval van een probleem) eerst uitzoeken welk ziekenhuis de beste naam heeft- en de specialisten daarbinnen? Ingewikkeld. Net stofzuigers gaat dit maar met hulpverlening? Dus ik “kies” het dichtsbijzijnde ziekenhuis en daar wordt automatisch een specialist aan gekoppeld. Mijn problemen blijven na talloze fragmentarische onderzoeken onduidelijk. Verder heb ik er GEEN problemen mee als hulpverleners “kiezen” en ook niet als ik niet ‘gekozen”wordt. Life is a lottery anyway. MAAR natuurlijk moet ik erover nadenken en een filosofisch, sociologisch, psychologisch verantwoord antwoord schrijven. Daar moet je nog even op wachten.

]]> http://zorgzorgzorg.wordpress.com/2007/06/23/kiesuwpatientnl/#comment-19 Mark Clarijs Mon, 25 Jun 2007 20:04:20 +0000 http://zorgzorgzorg.wordpress.com/2007/06/23/kiesuwpatientnl/#comment-19 Daar waar zorgverlener en patient elkaar ontmoeten ontstaat interactie. Die interactie gaat over ziekte, leed, angst, wederzijds vertrouwen, deskundigheid. De patient heeft een keuze, maar niet moet worden vergeten dat de hulpverlener ook altijd een keuze heeft: hij/zij kan op diverse gronden de patiënt weigeren te behandelen/begeleiden. Wel een alternatief geven, maar je hoeft niet alles te doen omdat de patiënt dit vindt. De regie ligt daarom nog steeds óók bij de hulpverlener. De patiëntenbeweging zou meer gebaat zijn om patiënten en hulpverleners te helpen met zoeken naar het juiste (fragiele) evenwicht in de relatie. Dán zou je patiënt en hulpverlener serieus nemen en verder kunnen bouwen aan de kwaliteit. Daar waar zorgverlener en patient elkaar ontmoeten ontstaat interactie. Die interactie gaat over ziekte, leed, angst, wederzijds vertrouwen, deskundigheid. De patient heeft een keuze, maar niet moet worden vergeten dat de hulpverlener ook altijd een keuze heeft: hij/zij kan op diverse gronden de patiënt weigeren te behandelen/begeleiden. Wel een alternatief geven, maar je hoeft niet alles te doen omdat de patiënt dit vindt. De regie ligt daarom nog steeds óók bij de hulpverlener. De patiëntenbeweging zou meer gebaat zijn om patiënten en hulpverleners te helpen met zoeken naar het juiste (fragiele) evenwicht in de relatie. Dán zou je patiënt en hulpverlener serieus nemen en verder kunnen bouwen aan de kwaliteit.

]]>