Vandaag werd bekend dat de Reinier de Graaf Groep in Delft het eerste ziekenhuis is dat een zogenaamde ’sterftemonitor’ invoert. De organisatie gaat actiever dan voorheen – en (!) met behulp van een webapplicatie – de eigen sterftecijfers vergelijken met de landelijk gemiddelde sterftecijfers. De legitieme motivatie is dat hierdoor de interne kwaliteit verder verbeterd kan worden. Ik vermoed dat ook meespeelt dat hiermee patienten op termijn iets te kiezen wilt geven. De sterftecijfers worden vooralsnog niet openbaar gepubliceerd. Op de website van de leverancier lezen we: ” ..de cijfers worden zo spoedig mogelijk teruggekoppeld via een inzichtelijke webapplicatie die alleen toegankelijk is voor het desbetreffende ziekenhuis.”. Maar hoe lang zullen vermijdbare sterftecijfers achter gesloten deuren blijven? Zeker als blijkt dat er gunstige afwijkingen optreden ten opzichte van gemiddelden? Zullen instellingen zich hierbij kunnen inhouden? De algemene trend van “prestatie-indicatoren” roept bij mij in ieder geval steeds weer enorme ambivalentie op.
Natuurlijk willen consumenten iets te kiezen hebben en is goede keuze-ondersteunende informatie nastrevenswaardig. Het heeft ontbroken aan voldoende transparantie. Maar bereiken we door dit soort marktinitiatieven de gewenste vorm van empowerment? Wordt met het publiceren van dit soort informatie het ‘partnerschap tussen patient en arts’ verder gestimuleerd? En is de gemiddelde burger in staat en gemotiveerd om de complexe ‘wereld van sterftecijfers’ te leren interpreteren? Zeker in situaties waar het er om spant, bijvoorbeeld op momenten dat er een ziekenhuis voor een zieke vader gekozen wordt? De marktgoeroes vertellen ons dat “..als slechts 5% van de consumenten regelmatig wisselt van zorgaanbieder, dit voldoende beweging oplevert voor een volwassen markt”. Maar hoe zit het met die 95% die niet zo ‘assertief’ wil of kan zijn? Wie deelt mee in wiens vreugde? Wat me ook bezighoudt is de vraag of zorginstellingen gunstige afwijkingen ten opzichte van het landelijk gemiddelde gaan uitnutten voor eigen marketing. Zullen we misschien wennen aan een nu nog evident smakeloze slogan als “Kom naar het Reinier de Graaf ziekenhuis. Bij ons sterft u minder snel dan bij onze buren”? Is dit het beloofde land, vertel het mij!

“Natuurlijk willen consumenten iets te kiezen hebben”: ik ben hier, wat ziekenzorg betreft, helemaal nog niet van overtuigd. Is dat hopeloos ouwerwets? groeten bregje!